Het GKKJ stelt zich ten dienste van een ieder die een onafhankelijk advies wenst en/of een klacht wil indienen aan het adres van een organisatie, die zich binnen het kinder- en jeugdhulpverleningscircuit bevindt.

U kunt hierbij onder andere denken aan instellingen als de Raad voor de Kinderbescherming, het AMK of Bureau Jeugdzorg. Maar ook zorginstellingen met een aanbod van ambulante begeleiding tot en met 24-uurs zorg en instellingen binnen het justitiële kader vallen hier onder. Voor wat betreft zorginstellingen kan men denken aan instellingen voor mensen met een verstandelijke of fysieke beperking. Bij instellingen binnen het justitiële kader kan men onder andere denken aan justitiële jeugdinrichtingen(JJI),  en Bureau Halt. En als laatste de JeugdzorgPlus instellingen, welke verantwoordelijk zijn voor de gesloten Jeugdzorg binnen Nederland.

Al deze instellingen dienen zich uiteraard in de eerste plaats bezig te houden met het belang van het kind. Dit wil er echter in de praktijk nogal eens bij inschieten, wanneer door bijvoorbeeld tijdsgebrek, onzorgvuldig handelen of het ontbreken van de juiste deskundigheid de misstappen elkaar keer op keer op blijven volgen.

Soms laten organisaties andere belangen zwaarder doorwegen. Men offert het ‘belang van het kind’ dan op aan het ‘eigenbelang van de organisatie‘. Op een gegeven moment kan men niet meer spreken over 'misstappen', maar past de term 'misstanden' in bepaalde gevallen beter.

                                               Misstanden waar uw kinderen de dupe van worden.

Verder wordt er binnen de hulpverlening vaak geschermd met de deskundigheid die (alleen) zij bezitten. Maar deskundigheid bestaat uit een combinatie van kennis en ervaring en:

Kinderen mogen nimmer de dupe worden, van de 'vakkennis' die de hulpverlener bezit en de 'mensenkennis' die de hulpverlener mist.

Kinderen mogen nimmer de dupe worden van de 'vakgerichte opleidingsmethodieken' die de hulpverlener heeft opgedaan en de 'praktijk (leer)ervaring' die bij de hulpverlener ontbreekt.

Hoe groter de discrepantie tussen beide, des te desastreuzer zijn de gevolgen voor het kind. Iedere hulpverlener die zegt dat hier bij de uitvoering in zijn of haar geval geen sprake van is, doet de hulpvrager of hulpontvanger tekort.

De problemen die hieruit ontstaan lopen uiteen van:
U, die toegang tot de hulpverlening wilt, maar deze niet krijgt.
De hulpverlening die de toegang tot u neemt en u, die dit niet wilt.
Twee uiterste met alles wat daar tussen zit.